Pagina's

zondag 12 januari 2014

Kleine meditatie ' De Ware Godsvrucht' 34 - 36

L. M. G. de Montfort

34. God de heilige Geest wil zich uitverkorenen vormen in haar en door haar. “Schiet wortel in Mijn uitverkorenen” (V/Eccli 24,13), zegt Hij tot haar: Mijn beminde, Mijn Bruid, laat al uw deugden wortel schieten in Mijn uitverkorenen om ze te doen groeien van deugd tot deugd en van genade tot genade. Toen u op aarde leefde en de verhevenste deugden beoefende, heb Ik in u zoveel genoegen gesteld, dat Ik u nog op aarde wens te vinden, terwijl u toch in de hemel bent. Herschep daarom uzelf in Mijn uitverkorenen. Laat Mij met vreugde in hen de wortels terugvinden van uw onoverwinnelijk geloof, diepe nederigheid, algehele versterving, verheven gebed, vurige naastenliefde, vaste hoop en al uw andere deugden. U bent voor Mij nog altijd dezelfde trouwe, zuivere en vruchtbare Bruid: laat daarom uw trouw Mij getrouwen, uw zuiverheid Mij maagden en uw vruchtbaarheid Mij uitverkorenen en tempels schenken.

35. Wanneer Maria eenmaal in een ziel heeft wortel geschoten, dan brengt zij er
Kapel Montfort - St Laurent-s-Sèvre
wonderen van genade voort zoals zij alleen dat kan. Zij alleen immers is de vruchtbare maagd die haar weerga nooit heeft gehad noch ooit zal hebben in zuiverheid en vruchtbaarheid.
Maria heeft samen met de heilige Geest het grootste wonderwerk aller tijden voortgebracht: een Godmens. Zij zal dus ook de grootste wonderwerken tot stand brengen die er in de loop van de laatste tijden zullen zijn. Haar hoogst eigen taak is het de grote heiligen te vormen en op te voeden die leven zullen tegen het einde van de wereld. Want alleen deze uitzonderlijke en wonderbare maagd kan, in vereniging met de heilige Geest, zo uitzonderlijke en buitengewone wonderwerken tot stand brengen.

36. Wanneer de heilige Geest, haar Bruidegom, haar in een ziel aantreft dan vliegt Hij erheen, neemt er volledig Zijn intrek en deelt zich overvloedig mee aan die ziel. En wel in dezelfde mate waarin zo iemand plaats ingeruimd heeft voor Zijn Bruid. Dat is een van de voornaamste redenen dat de heilige Geest tegenwoordig geen opvallende wonderwerken verricht in de zielen: Hij vindt ze niet innig genoeg verenigd met Zijn trouwe en onafscheidelijke Bruid. Ik zeg: een onafscheidelijke Bruid; eens heeft deze zelfstandige liefde van de Vader en de Zoon Maria immers tot Zijn Bruid genomen om het hoofd van de uitverkorenen Jezus Christus voort te brengen en Jezus Christus in de uitverkorenen. En sedertdien heeft Hij haar nooit afgewezen, omdat zij altijd trouw en vruchtbaar is gebleven.

Ter overweging: 

  • Ik voel dat de H. Geest en Maria in mij wortels hebben.
  • Ik herken dit werk (WG 35) van de H. Geest en van Maria in deze personen...
  • In mezelf herken ik dit:


zaterdag 7 december 2013

Kleine meditatie uit 'Het Mariageheim'


De Levensboom – Het Mariageheim 70 - 78
De verzorging en de groei van de Levensboom
 Louis Marie Grignion de Montfort

De Levensboom 

70. Uitverkorene, heb je door de werking van de heilige Geest begrepen wat ik hierboven gezegd heb? Wees dan God dankbaar! Het gaat om een geheim dat bijna niemand kent. Als je deze verborgen schat in de akker, die Maria is, gevonden hebt, de kostbare parel van het Evangelie, verkoop dan alles om hem te verwerven, maak van jezelf een offerande in Maria’s handen en wees blij je in haar te verliezen om er enkel God te vinden.

Als de heilige Geest de ware Levensboom – dat is de devotie die ik hierboven heb uitgelegd – in je hart geplant heeft, dan moet je er alles voor doen om hem te verzorgen, zodat hij te zijner tijd zijn vrucht voortbrengt. Deze devotie is het mosterdzaadje waarvan sprake is in het Evangelie, schijnbaar het kleinste zaadje, maar dat kan uitgroeien tot een flinke boom die zijn takken zo hoog verheft dat de vogels, dat wil zeggen de uitverkorenen, erin komen nestelen en zich in hun schaduw beschermen tegen de hitte van de zon en er zich veilig verschuilen voor wilde dieren.

De wijze om hem te verzorgen

Uitverkorene, ik reik je enkele richtlijnen aan om hem te verzorgen.

De Levensboom - Chagall
71. Deze boom, in een getrouw hart geplant, wil in volle wind staan, zonder enige menselijke hulp. Hij komt van God en verdraagt niets geschapens. Het geschapene zou hem kunnen hinderen om zich te richten tot zijn oorsprong, namelijk God. Probeer dus niet te steunen op je menselijk vernuft of je louter natuurlijk talent, ook niet op wat mensen allemaal zeggen. Je moet je toevlucht nemen tot Maria en steunen op haar hulp.

72. Als een goede tuinier moet je hart, waarin deze boom geplant staat, voortdurend zorg voor hem dragen en aandacht opbrengen. Het gaat om een levende boom die een levensvrucht dient voort te brengen. Om in leven te blijven en te groeien vraagt hij dan ook een niet aflatende bezorgdheid. Een begenadigd iemand zal er voortdurend mee bezig zijn en er zijn eerste zorg van maken.     

73. Het is mogelijk dat mettertijd distels en dorens de boom overwoekeren en beletten dat hij vrucht draagt. Daarom, met versterving en discipline, moet je ze zorgzaam uitrukken en afhakken: aan alle nutteloos genot of ijdel gedoe met mensen moet je een einde stellen. Kruisig je lichaam, bewaar de stilte en versterf je zintuigen.

74. Let erop dat rupsen de Boom niet beschadigen. Rupsen dat zijn eigenliefde en gemakzucht die de groene blaadjes aanvreten en de mooie vooruitzichten op vruchten tenietdoen. Weet dat eigenliefde en liefde tot Maria absoluut niet samengaan.

75. Voorkom dat dieren hem benaderen. Dieren, dat zijn de zonden. Door de minste aanraking kunnen zij de Levensboom doen sterven. Zelfs hun adem mag hem niet beroeren, dat wil zeggen: de dagelijkse zonden die, als je er niet op let, altijd erg gevaarlijk zijn.

76. Voortdurend moet je door regelmatige communies, missen en andere gemeenschappelijke of persoonlijke gebeden, deze goddelijke Boom van water voorzien. Doe je dat niet dan gaat de Boom ophouden met vrucht te dragen.

77. Wees niet ongerust als de wind erdoorheen blaast en hem dooreenschudt. Het spreekt namelijk vanzelf dat de wind van de bekoringen hem wil omblazen, dat sneeuw en vrieskou hem weg willen krijgen. Het kan niet anders dan dat deze devotie tot de heilige Maagd wordt aangevallen en tegengesproken. Indien je de Boom echter blijft verzorgen, valt er niets te vrezen.

Zijn duurzame vrucht: Jezus Christus      

78. Uitverkorene, als je zo je Levensboom, die de heilige Geest onlangs in uw hart heeft geplant, verzorgt, dan verzeker ik je dat hij in korte tijd zo hoog gaat opschieten dat de vogels erin zullen nestelen. Hij zal helemaal volgroeien zodat hij op de gepaste tijd zijn roemvolle en genaderijke vrucht zal voortbrengen, namelijk de beminnelijke en aanbiddelijke Jezus, die altijd de enige vrucht van Maria is geweest en dat ook altijd zal blijven.

Gelukkig het mensenhart waarin Maria, de Levensboom, geplant staat; nog gelukkiger het hart waarin hij tot bloei komt en bloesem geeft; zeer gelukkig het hart waarin hij zijn vrucht voortbrengt; maar gelukkigste van al het mensenhart dat de vrucht smaakt en vruchten blijft geven tot de dood en voor eeuwig. Moge het zo zijn.

“Wie de gave ontvangt, behoude ze”.

 Ter overweging:

  • Welke zijn voor mezelf vandaag “de distels en de doornen” die mijn levensboom kunnen verstikken?
  • De werking van de H. Geest in mijn leven...
  • Waarlijk, ik smaak de vruchten van de Levensboom wanneer ik…

zondag 1 december 2013

Kleine meditatie uit 'De Brandende Bede' 25

U alleen, God, als koning van hemel en aarde, zult in staat zijn om uit de massa die missionarissen naar voren te halen die koninklijk boven het gemiddelde uitsteken: schitterender dan de sneeuw op de toppen van de Salmon. Dat is de berg van God, groen en vruchtbaar, sterk en steil, waar God op mysterieuze wijze zijn welbehagen vindt, waar hij woont en wonen zal tot het einde.

Heer, waarachtige God, wie bedoelt u met die geheimzinnige berg waarvan u ons zoveel wondere dingen verhaalt? Ongetwijfeld Maria, uw beminde bruid. Haar grondslagen hebt u immers gelegd op de toppen van de hoogste bergen (Psalm 87 (86), 1; Jesaja 2,2).

Hoe gelukkig zijn de priesters die door u werden gekozen en voorbeschikt om met u op die vruchtbare en goddelijke berg te verblijven!

Daar leren zij de betrekkelijkheid van het aardse doorzien en hun hart verheffen tot u en aldus groeien zij heerlijk uit tot mensen met besef van de eeuwigheid.

Ze bereiken een grote heiligheid door hun eenheid met Maria, uw geheel schone, zuivere en onbevlekte bruid.

Ze worden er gezegend met hemelse dauw en aardse overvloed, met tijdelijke en eeuwige goederen, uit de volheid van Maria.

Evenals Mozes zullen zij vanaf die bergtop door hun vurige gebeden de vijanden verslaan of bekeren.

Zij zullen er van Jezus zelf, die daar altijd verblijft, inzicht verwerven in de acht zaligheden.
Op die godsberg zullen zij met hem van gedaante veranderen als op de Tabor, met hem sterven als op Calvarie, met hem ten hemel stijgen als op de Olijfberg.

Ter overweging:
  • Ik heb al eens een berg beklommen. Ik herinner met toen…
  • Marie is aangekomen op de berg die God voor Haar koos. Ik vestig hierop de aandacht door de woorden te onderlijnen die door Montfort in bovenstaande tekst werden gebruikt…
  • Er is waar verschil tussen bezoeken en verblijven, tussen een berg beklimmen of verblijven op een berg…

zaterdag 23 november 2013

Kleine meditatie: Het Mariageheim 55 - 56

We lezen uit 'Het Mariageheim', geschreven door L.M.G. de Montfort

55. Consequent doorgevoerd, brengt deze devotie talloze vruchten voort. Maar de belangrijkste is wel dat hier op aarde het leven van Maria opnieuw in een mens tot stand komt zodat niet hij meer leeft, maar Maria in hem. Anders uitgedrukt, dat de ziel van Maria als het ware zijn ziel wordt. Ja, wat voor wonderen brengt zij niet tot stand wanneer de van God vervulde Maria, dankzij een onuitsprekelijke en grote genade, Koningin wordt in een mensenhart! Omdat zij vooral in het hart van de mensen grootse wonderen verricht, is haar werking onopvallend. Het is zelfs zo dat de betrokkene er zelf geen weet van heeft en maar goed ook, anders zou hij de harmonische ontplooiing van Maria’s werking schaden.

56. Zij is nog altijd de vruchtbare Maagd. Als zij bij iemand haar intrek genomen heeft, brengt zij zuiverheid van hart en lichaam voort, van mening en voornemens. Zo worden zijn goede werken meer vruchtbaar. Beste vriend, denk toch niet dat Maria, de vruchtbaarste van alle schepselen – zij heeft immers zelfs een God ter wereld gebracht – werkeloos zou blijven in een getrouw hart. Integendeel, zij zal die mens onophoudend doen leven voor Jezus Christus en Jezus Christus doen leven in hem.

“Dierbare kinderen, die ik opnieuw baar tot Christus in u gevormd is…” , zo schrijft Paulus. Als Jezus Christus, waar ook ter wereld, in elke mens persoonlijk de vrucht van Maria is, dan is Hij des te meer haar vrucht en meesterwerk in elk mensenhart waar zij haar intrek heeft genomen.

Ter overweging

·      Het woord ‘geheim’ heeft op zich iets van ‘mysterieus’ maar het is terzelfdertijd ook kostbaar dat ik zoek. Maria is een geheim…
·     Het leven van Maria in mij. Welke sporen vind ik hiervan in mijn leven.
·     Ik hervertel, herbeleef mijn ervaring van mijn toewijding aan Jezus door de handen van Maria.

zondag 17 november 2013

Kleine meditatie: Oeuvres Complètes blz. 406

Gebed aan het einde van de derde methode 
om de Rozenkrans te bidden 
Uit: Oeuvres Complètes pg 406

Wees gegroet, Maria, beminnenswaardige Dochter van de eeuwige Vader, bewonderenswaardige Moeder van God de Zoon, allergetrouwste Bruid van de H. Geest, verheven Tempel der allerheiligste Drie-eenheid. Wees gegroet, o Oppervorstin, aan wie alles onderworpen is in de hemel en op aarde. Wees gegroet, veilige toevlucht der zondaars, o lieve Vrouw van Barmhartigheid, die nog nooit iemand hebt verstoten. Ofschoon ik een zondaar ben, werp ik mij aan uw voeten en smeek U, mij van de goede Jezus, uw Zoon, het berouw en de vergeving van mijn zonden te verwerven, alsmede de goddelijke Wijsheid. Ik wijd mij geheel aan U toe met al wat ik bezit. Ik verkies U heden tot mijn Meesteres en mijn Moeder: behandel mij dus als het minste van uw kinderen en de onderdanigste van uw dienaren. Aanhoor, o Meesteres, aanhoor de zuchten van een hart, dat verlangt U trouw te beminnen en te dienen. Men mag niet kunnen zeggen, dat van al degenen, dit tot U hun toevlucht namen, ik de eerste ben, die verstoten werd. O mijn hoop en mijn leven, o trouwe en vlekkeloze Maagd Maria, verdedig mij, voed mij, verhoor mij, onderricht mij en red mij. Amen. Zo zij het.

Ter overweging:
  • Ik onderstreep de bijvoeglijke naamwoorden die Montfort toekent aan Maria.
  • Maria beluistert mij, zij beschermt mij, zij onderricht mij. Wanneer heb ik dit ervaren in mijn leven?
  • Maria, ik neem mijn schrijfgerief en ik schrijf een brief naar jou…


zondag 29 september 2013

Een vuurgloed van liefde zijn voor de mensen rondom je

Georges Madore, smm
Een vuurgloed van liefde zijn

voor de mensen  rondom je


Onderrichting gegeven op 10 augustus 2013
door Georges Madore, smm,
tijdens de Internationale ontmoetingsdagen
in Saint-Laurent-sur-Sèvre.



In haar mooie boek met de Titel: “Waar ga je heen? Weet je niet dat je de hemel bij je draagt?” («Où cours-tu? Ne sais-tu pas que le ciel est en toi?») schrijft Christiane Singer:
In onze hedendaagse wereld waarin we opgesloten zitten, die gewijd is aan de commercie en onbenulligheid, gaat het erom tegen elke prijs (inderdaad elke prijs) de diepgang en de kracht te vermijden. Alles is in positie gebracht, geconstrueerd, bedacht, aangekleed en geproduceerd en gedistribueerd om af te leiden van de liefde en te dienen als schild tegen de vurige uitstraling ervan.

Het is zeker niet de liefde die bedreigd wordt. Dat wat bedreigd wordt is ons vermogen om lief te hebben (.....). Onze maatschappij zal er niet in slagen om de Liefde van de Schepping uit te roeien evenmin als ze de melkweg kan uitroeien, maar ze is wel bezig om zichzelf te vernietigen. Wat bedreigd wordt is is onze deelname aan de samenwerking, maar niet de samenwerking zelf. (....) Door het trillingsveld van de liefde in ons leven te verminderen, verdrijven wij onszelf van het domein der levenden. (blz. 49-50)

I.   AAN DE WORTELS VAN DE LIEFDE

Wij mensen van de 21e eeuw zijn altijd geneigd met de actie te beginnen, want vaak weten we alleen de actie te waarderen. Voor on s is beminnen eerst en vooral handelen. We vergeten dan dat de actie een vrucht is die lijkt op de boom die haar draagt. “Men kan geen goede vruchten plukken van een slechte boom” zegt Jezus. We moeten naar de wortels van dat handelen  zelf gaan die ons duidelijk maken dat het de vrucht is van de liefde of de vrucht van onverschilligheid of het egoisme.

De ogen, het hart, de handen en de voeten.

Om de vergelijking door te trekken zou men kunnen zeggen dat de ogen of de blik  de diepe wortels van de liefde  zijn, dat de takken en het sap de emotie zijn - dat wat ons ontroert of in beweging zet - en de vrucht ervan is de actie.
Het is juist deze beweging die men in het evangelie ziet. Zoals in Lukas waar Jezus de weduwe ziet, die haar enige zoon gaat begraven, er door aangegrepen wordt en tot actie overgaat. (Lk 7,11-13)

Niet lang daarna ging Jezus naar een stad die Naïn heet, en zijn leerlingen en een grote menigte gingen met hem mee. [12] Toen hij de poort van de stad naderde, werd er net een dode naar buiten gedragen, de enige zoon van een weduwe. Een groot aantal mensen vergezelde haar. [13] Toen de Heer haar zag, werd hij door medelijden bewogen en zei tegen haar: ‘Weeklaag niet meer. 14] Hij kwam dichterbij, raakte de lijkbaar aan – de dragers bleven stilstaan – en zei: ‘Jongeman, ik zeg je: sta op!’ [15] De dode richtte zich op en begon te spreken, en Jezus gaf hem terug aan zijn moeder. (Lk 7:11-15 

Markus vertelt eveneens

[32] Ze voeren met de boot naar een afgelegen plaats, om daar alleen te kunnen zijn. [33] Maar hun vertrek werd opgemerkt en velen hoorden ervan, en uit alle steden haastten de mensen zich over land naar die plaats en kwamen er nog eerder aan dan Jezus en de apostelen. [34] Toen hij uit de boot stapte, zag hij een grote menigte en voelde medelijden met hen, omdat ze leken op schapen zonder herder, en hij onderwees hen langdurig. [35] Toen er al veel tijd was verstreken, kwamen zijn leerlingen naar hem toe en zeiden: ‘Dit is een afgelegen plaats en het is al laat. [36] Stuur hen weg, dan kunnen ze naar de dorpen en gehuchten in de omtrek gaan om eten te kopen.’ [37] Maar hij zei: ‘Geven jullie hun maar te eten!’ Ze vroegen hem: ‘Moeten wij dan voor tweehonderd denarie brood gaan kopen om hun te eten te geven?’ (Mk 6:32-37).

Wij zien dus deze drie bewegingen van de liefde: zien, bewogen worden en handelen, of om te verwijzen naar ons lichaam waardoor de liefde zich uitdrukt: de ogen, het hart, de handen en de voeten.

          1. De ogen. We moeten eerst onze kijk op de anderen veranderen. Onze blik moet verbeterd worden zo men wil, zodat daarmee ook onze gebaren beter worden. Onze blik verbeteren betekent op dezelfde manier kijken zoals Christus naar de anderen keek. Christus zag in de ander niet de rijke of de arme, de zondaar of de rechtvaardige, de bejaarde of de jongeling. Hij zag in de anderen de kinderen van God, wel kinderen die vaak afgedwaald waren of gewond. De overspelige vrouw is geen zondares die aan de kant gezet moet worden, maar een arm schaap dat het leven en het geluk aan de verkeerde kant gezocht heeft. Zacheus is geen rijke slechterik, die niet meetelt, maar een gewond iemand die genezing zoekt in het verwerven van materiële rijkdom, en door zijn macht te laten voelen. De eerste vraag dus, die ik me moet stellen als ik iemand wil liefhebben, is niet “wat ga ik doen?” maar... “hoe kijk ik naar de ander en de anderen.”

          2. Het hart. In de twee citaten die we hierboven gezien hebben onderstrepen de evangelisten dat Christus door medelijden bewogen was, gegrepen. Het gebruikte werkwoord “splanknisômaï” komt van het woord “splankna” en dat betekent het binnenste, de schoot. Het is een zeer diepe emotie die heel het wezen raakt. Lukas gebruikt hetzelfde werkwoord om te beschrijven wat er in twee personen gebeurde in de parabel: de barmhartige Samaritaan, die emotioneel werd toe hij zag in welke staat de halfdode man was op de weg naar Jericho. En  de vader van de verloren zoon was ook onderste boven toen hij zijn zoon weer zag thuiskomen.

Geëmotioneerd, aangegrepen zijn, dat is zich in het diepste van zichzelf laten raken door de ander. Ook Jezus laat zich raken door de weduwe van Naïn en vervolgens raakt hij de baar aan waarop haar zoon ligt.

          3. De handen en de voeten. Eenmaal dat de blik van Jezus is gericht op de ander door mijn eigen blik, eenmaal dat ik de ander mij heb laten raken, en de emotie mij in beweging heeft gezet, me dus gemobiliseerd heeft, ontkiemt de actie op een natuurlijke wijze. Ik voel dan in mij een noodzaak om te handelen. De blik en de emotie zullen in de actie vrucht dragen. Welke actie? Laten we de parabel van de barmhartige Samaritaan als voorbeeld nemen. In tegenstelling met de priester en de leviet kan de Samaritaan de weg van God zien. Hij kan geëmotioneerd worden op de manier van God. En tenslotte, zou ik zeggen, handelt hij.... op de menselijke manier, d.w.z. met dat wat hij heeft: de olie en de wijn. Men moet altijd weten te handelen met wat men is en wat men heeft. Als ik wacht totdat ik een doctor in de sociologie of de psychologie ben, of een fortuin heb verzameld dat me in staat stelt om een liefdadigheidsorganisatie te beginnen, dan zal ik nooit handelen. Ik handel met dat wat ik ben (Voorbeeld van Pater Guindon op de brug....)

Ik citeer nog een keer Christiane Singer:
          Elk gebaar dat je maakt kan een deur voor je openen of sluiten. Elk woord dat een onbekende stamelt kan een boodschap zijn gericht aan jou. Ieder moment kan de deur opengaan voor jouw (nood)lot en door de ogen van welke bedelaar dan ook kan het gebeuren dat de hemel je toelacht. Het moment dat je je ontmoedigd afkeert, zou het moment van je zaligheid kunnen zijn. Je weet het nooit. Elk gebaar kan een ster verplaatsen. De zekerheid dat alles, zelfs het meest onaanzienlijke, en op elk moment, in verband  kan worden gebracht met het verborgen gelaat van de wereld, verandert het leven radicaal. De mist van de onbenulligheid is opgetrokken (blz.45)

II. EEN FUNDAMENTELE EIGENSCHAP VAN DE LIEFDE: DE REALITEITSZIN.

Het is een voortdurende verleiding om niet de ander te beminnen, maar een beeld, een ideaal..... Maar de eerste eigenschap van de liefde is een realist te zijn, d.w.z. hem of haar te beminnen die hier en nu voor mij staat, en niet een afbeelding die ik mezelf maak van een andere persoon. Het voorbeeld van Rachel, die een roman leest waarin Arlequin vertelt over de hartstochtelijke liefde van een graaf Henri le Neuville en de kleine Lison. Zij huwt een man, Henri genaamd, maar verwacht van hem wat de graaf aan Lison gaf ! Wanneer men van iemand iets vraagt wat hij niet kan geven, is dat een beletsel om te ontvangen wat wel gegeven kan worden. Als een man zijn vrouw vraagt om hem te geven wat zij van haar moeder gekregen heeft, riskeert hij teleurgesteld te worden.

          In het evangelie van Witte Donderdag zegt Jezus: “Een van jullie zal mij verraden”. En Petrus antwoordt onmiddellijk “Ik niet Heer, nooit!” en Jezus zegt “Petrus ik ken je, je bent zwak. Voordat de haan kraait zul je me driemaal verloochend hebben. Later zullen we elkaar weer zien en om verder  met elkaar op te trekken”. Realistische liefde van Jezus: hij maakt zich geen enkele illusie over Petrus, maar hij houdt van hem in zijn zwakheid. Realistiche liefde van Jezus voor mij....

“De liefde zonder waarheid is een illusie, de waarheid zonder liefde is een vonnis”
                                                                 
III. DE RISICO’S VAN DE LIEFDE

          Liefhebben is gevaarlijk, men loopt risico’s, als je liefhebt; het risico om uitgebuit te worden, om te lijden, om niet begrepen te worden, om teleurgesteld te worden. Maar het grootste risico is dat je niet bemint, want dan sta je buiten het leven. Het menselijk wezen is gemaakt om lief te hebben en draagt het stempel van God die liefde is, in zich. Ja, niet liefhebben is buiten het leven staan.

          Het voorbeeld van de oud-tante Rebecca. Zij en haar buurvrouw Hurtubise verdienen de eerst prijs omdat ze een deken voor de baby gebreid hebben. Rebecca geeft de hare aan het kleine meisje die er haar (knuffel) van maakt, er elke avond mee naar bed gaat, het gebruikt tot het op de draad versleten is. Madame Hurtubise bewaart de hare angstvallig diep in haar la, maar ontdekt op een dag dat hij is opgevreten door de motten! We hebben geen keuze: ons leven verteert, opgevreten door ouderdom en ziekte. Maar we hebben een keuze, één enige: hoe mijn leven opgeteerd wordt: voor mij alleen, of om warmte en toewijding te geven”.  “In feite wie zijn leven wil redden, zal het verliezen; maar die het verliest om mijnentwil, zal het redden” (Lk 9:24)

          God zelf heeft risico’s gelopen om te beminnen.... en hij heeft er voor geleden. Vergelijk Hosea: “Ze liep achter haar minnaars aan, en mij, mij vergat ze” (Hosea 2,15). Christus op het kruis is slachtoffer van zijn liefde voor de mensheid.

IV. WAT IS ER IN EEN HART DAT LIEFHEEFT?

          Wat is in een hart dat liefheeft? Wat moeten wij in ons hart hebben om te slagen in onze liefdes? We gaan het ontdekken door middel van vijf symbolische voorwerpen.

          1. De blanco cheque, symbool van vertrouwen. Zonder vertrouwen is de liefde niet mogelijk. Het vertrouwen, zo kostbaar en zo gemakkelijk gebroken.

          2. De papieren zakdoekjes of de zijden das, symbool van de soepelheid. In een relatie is er veel soepelheid nodig. Water bij de wijn doen, een situatie niet dramatiseren, humor hebben.

          3. De sleutel symbool van delen. Het moeilijkste te delen is de tijd. Als ik mijn huis of mijn berghut deel, gaat de ander er niet mee op de loop! Maar de tijd die ik aan de ander besteed is een totale gave: hij zal nooit terugkomen.

          4. De telefoon: de communicatie: dat is basisvoeding voor de liefde.

          5. De gum om uit te vegen: symbool van vergeven. Wij zijn menselijke wezens en dus zwak. De ander vergeven is menselijk! Men zal elkaar onvermijdelijk kwaad doen, men bedriegt de ander. Zonder vergeving kan geen enkele liefde overleven.

          6. Het kruis, St. Jan heeft geschreven: “Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde”. “God is liefde: wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem”.(1Joh 4,8-16) Hij die liefheeft wordt bewoond door God. En hij die door God bewoond wordt is een tak op de bron zelf van elke liefde. Van God leren wij de kunst van liefhebben en ontvangen wij de kracht om te beminnen.

Laten wij ons leiden door Montfort bij de beschouwing van de bron van alle liefde: Christus in zijn lijden:

Helaas! Men pakt hem, men bindt hem
Men slaat hem plat met duizenden slagen
Men spijkert hem vast, men kruisigt hem.
Zijn hart blijft toch zachtaardig.
Zijn Vader verhoort zijn gebed,
Kijk men doorboort zijn zijde
Waar een stroom uitkomt
Van water, van bloed, van liefde.
                                                                                                                          
Nou ja,de smeltkroes is open
Nou ja dit grote Hart is open,
Nou ja, de zaak is open
 Waarom heeft Jezus zoveel geleden

Men doorboort hem en geeft verlichting
Want het vuur verslindt dit Hart
De lans maakt hem een doorgang
Om zich te geven aan het hart van de zondaar.

(kantiek 41, couplet 1, 19, 28, 34-36)

George Madore s.m.m.

10 augustus 2013.

zondag 22 september 2013

Doe alles wat Hij u zal zeggen (Johannes 2,5)

Dany Bille, diaken
Maria: “Doe alles wat Hij u zal zeggen”


Onderrichting gegeven op 9 augustus 2013 door Dany Bille, tijdens de Internationale ontmoetingsdagen in Saint-Laurent-sur-Sèvre. 
Dany Bille is permanent diaken in de parochie Bonnières-Rosny.



Maria leert ons


Toen Maria gezien had dat Jezus haar vraag begrepen had en er naar handelde, zei ze op de bruiloft van Cana  bemoedigend tot de dienaren om te luisteren naar Christus. Door dit eerste wonderteken: “het veranderen van water in wijn”, beantwoordt Jezus aan een bijzondere behoefte en wordt hij zich bewust van zijn zending. Om op verzoek van Maria dit teken te volbrengen, had Jezus de hulp van mensen nodig. Dus, door Maria, deelt hij met ons wat wij delen met Hem.

Om dienaren van de Christus te zijn, moeten we naar het voorbeeld van Maria onze tijd delen met Hem.  En terwijl we onze tijd delen met Christus in het geloof, worden we ook geroepen om tijd te besteden aan anderen. Geloof en Liefde zijn slechts één. In zijn brief “Porta Fidei” voor het jaar van het geloof zegt Paus Benedictus ons dit: “Het geloof zonder liefde kan geen vrucht dragen en de liefde zonder het geloof is slechts een sentiment ten prooi aan voortdurende twijfel. Geloof en liefde vragen om elkaar, zodanig dat de een de ander in staat stelt om zijn plan te realiseren.”

Delen is samenwerken
Delen, dat is een activiteit van samenwerking om zich volledig in dienst van de ander te stellen. In dit jaar van het geloof nodigt de Kerk ons uit om dicht te staan bij de families, de armen, de zieken, de mensen die in de maatschappij er niet bij horen...... Als we ons herbronnen op het Evangelie en ons laten leiden door Maria, worden we missionarissen van de Kerk in het hart van de wereld die gekenmerkt wordt door broosheid en talloze zwakheden.

Montfort deelt met de armen

Op zijn eigen wijze helpt Montfort ons om midden in de wereld in de missionaire tijden te delen. Sinds zijn aankomst in Poitiers merken de armen van het gasthuis, die arme sloebers, dat hij een bijzondere aandacht voor hen heeft vanwege zijn oogopslag en zijn vier uren van gebed in de kapel, met het gevolg dat dat zij een bijzondere sympathie voor hem hebben. En het zijn juist deze armen die hem kiezen als hun begeleider, om hun bij te staan en te onderwijzen. Door met de anderen te delen getuigen wij van de aanwezigheid van Christus in het hart van ieder. Als wij Jezus in ons hart ontvangen zoals Maria, zijn wij geroepen om een echte liefde te laten schitteren die deel uitmaakt van een nog grotere actie van de Kerk in de wereld.

Hoe kunnen wij midden in de wereld deze voorname dienst van de Kerk laten zien?
In de sociale, culturele en religieuze verscheidenheid, lijkt het me belangrijk
om moedig en vastberaden te delen tot de opbouw en het samen beleven van een werkelijk mensenleven.

Wat is onze verantwoordelijkheid als gedoopte ?

In de hoedanigheid van gedoopten, zijn we ook burgers, werknemers in ondernemingen, in verenigingen, in het publieke leven......  Door ons is de kerk integraal tegenwoordig in de maatschappij. Het is de roeping van ons christelijk leven  om als gezondene ons leven te delen met ieder mens, hoe dan ook; zodat wij kunnen getuigen van de belangeloze liefde van Christus voor ieder van ons. Tijdens zijn bedevaart naar Saint Laurent heeft Paus Johannes-Paulus II deze groet gedaan: “sommigen hebben het bewijs geleverd van een ontroerende christelijke geest terwijl ze, religieus of leek, de gewonden verzorgden, ongeacht het kamp waartoe ze behoorden......... 

Door enkele voorvallen uit uw geschiedenis aan te halen zou ik u willen uitnodigen om de beste ervan te bewaren. Blijf verbonden met Christus; bemin, zoals Hij, de hele mensheid te beginnen bij de minst bedeelden leden, laat hun zien dat je ze liefhebt. Blijf trouw aan de Kerk, aan de Eucharistie en aan het sacrament van vergeving. Laat u doordringen met de liefde die van God komt.”  Johannes-Paulus II nodig ons uit om Christus na te volgen in zijn inzet voor de gehele mensheid en in het bijzonder de armsten. Wij moeten volop onze sociale acties beleven en delen om onze christelijke wortels te laten zien. Deze worteling wordt sterk, te beginnen bij het Woord van God om de anderen te beminnen zoals God zelf ons bemint. “Bemint elkaar zoals ik jullie heb bemind. Er is geen grotere liefde dan zijn leven te geven voor zijn vrienden (Joh. 15,13)

God dienen is de lijdende mens dienen

Als we ons christelijk leven wortelen dwars door ons delen met anderen heen, dienen we Christus. Om God te dienen moeten we dicht staan bij de lijdende mens. Of het lijden nu moreel, psychisch, psychologisch, materieel of fysiek is.

In de wereld van vandaag zijn heel wat mensen meer en meer berooid en gaan door allerlei soorten lijden heen. Wat valt er voor hun en met hun te doen? Wat  moeten we hun zeggen? Hoe moeten we ons tegenover hen gedragen? De anderen dienen; we moeten ze eerst gastvrij onthalen voor een echt werk van begeleiding waarbij geduld nodig is om het lijden van de ander en onze eigen beperkingen in te schatten. Jezus heeft ons opgenomen zoals we zijn en heeft met ons gedeeld zodat wij met onze broeders delen wat Hij is: de God van barmhartigheid. Het opvangen is van het grootste belang. Wat is dan onze manier van ontvangen, d.w.z. om van dienst te zijn bij de uitnodiging van Christus?  Om beschikbaar te zijn voor onze broeders en zusters moeten we naar hen luisteren om zo goed mogelijk met hun te kunnen optrekken in wederzijds vertrouwen en geduld. En deze dienst, deze beschikbaarheid raakt elk aspect van het sociale leven.

“Ik had honger en je hebt me te eten gegeven; ik was een vreemdeling en je hebt me ontvangen; ik was naakt en je hebt me gekleed; ik was ziek en je hebt me bezocht; ik was gevangen en je bent naar me toe gekomen! .......  Wanneer zijn we naar U toegekomen? bezocht; was ik gevangen en ben je naar me toe gekomen! .......  Wanneer zijn we naar U toegekomen?  Voorwaar ik zeg je iedere keer als je dit gedaan hebt voor de minste van mijn broeders, dan heb je dit aan mij gedaan. (Mt. 25, 30-40). Jezus herinnert er ons aan dat een dienst aan een broeder een positieve daad is tegenover Hem. Hij laat ons zien hoe we de relatie met de andere, en in het bijzonder de minst bedeelden,  moeten beleven. Armoede die niet ophoudt de verhoudingen in de maatschappij en zelfs binnen de families te ondermijnen. Om waarachtig met onze broeders te delen, om God waarlijk te dienen in de dienst aan onze broeders, om echt onze zending te beleven, is er een belangrijke fase en dat is de vorming, de opleiding. De vorming die de Kerk ons voorstelt beleven we met haar. Dank zij de Kerk gaan we verder met Jezus door Maria in onze pastorale zending. Paus Franciscus nodigt ons uit om Jezus lief te hebben door de dienst van de nederigheid, hem nederig dienen door de liefde voor onze broeders. Om missionaris te zijn is het duidelijk van belang om Goed gevormd te zijn. Gevormd te worden door onze bisdommen, door onze gemeenschappen is een instrument van verdieping van ons geloof, van  het Woord van God, van ons begrip en van ons aanvoelen van het lijden van onze broeders. Door een goede vorming worden Dienen en Delen concrete daden van  geloof, hoop en liefde. De liefde als een geloofsdaad, komt voort uit een diepe verbondenheid met God. Door het delen en de dienst christianiseren wij niet alleen de armen, de zieken, de jongeren......, maar ook hun omgeving. Delen en dienen vormen het hart van een pedagogische relatie die eigenlijk een evangelische relatie is.

Maria geeft ons het voorbeeld

Om alles goed te doen wat Jezus ons zegt moeten we het beeld ontdekken dat Maria ons geeft. Haar blik tijdens het huwelijksfeest in Cana kan ons helpen, niet alleen maar haar Zoon te bewonderen, maar zich ook in zijn dienst te stellen. Montfort is nooit opgehouden om zich onder haar toezicht te stellen om haar Zoon ten volle te kunnen dienen. Zoals Montfort in de school van Maria, zo laten wij onze broeders en zusters door ons en onze diensten de barmhartigheid van God ontdekken die ons steunt in onze zending. Hij heeft steeds gebeden om goede diensten te kunnen geven aan de jeugd, de armen, de zieken, de verstotenen van de maatschappij, naar het beeld van Jezus. Wanneer Maria zegt: “Doe alles wat Hij u zal zeggen”, nodigt zij ons uit om het diaconale aspect van Jezus te ontdekken, want: “Hij is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven voor velen”.

Franse bisschoppen in Lourdes over Diaconia

Dienen en delen zijn twee pijlers die ons wortelen in de Diaconia 2013 in Lourdes, waar de Franse bisschoppen tijdens de bijeenkomsten (9 tot 13 mei) ons uitnodigden om te leven en te delen om onze bisdommen, onze parochies en onze  gemeenschappen te wortelen op een broederlijk elkaar te dienen. Gedurende die hele bedevaart zijn we werkelijk in dialoog gegaan om de liefdadigheid, de rechtvaardigheid en de liefde voor onze broeders en zusters te beleven. In de sociale, culturele en religieuze verscheidenheid is het belangrijk om te delen met moed en vastberadenheid om te komen tot een nieuwe cultuur van het menselijk leven. Dank zij deze verscheidenheid zijn wij niet alleen geroepen tot een broederlijk leven met de armen, maar eveneens met degenen die overvloed hebben om te delen. Juist zoals Montfort het ook helemaal beleefd heeft.

De Kerk stelt zich door de Diaconia in naam van Christus en naar zijn beeld ten dienste van de armen, de zieken, de verstotenen van onze maatschappij , onze jongeren maar eveneens de rijken die behoefte hebben om een deel van hun rijkdom wettelijk en deemoedig te delen. Door de Diakonia is er geen breuk meer tussen onze geestelijke ervaring en onze inzet in de wereld. Als wij ons toewenden naar Christus en ons in dienst stellen van onze broeders, getuigen wij van de tegenwoordigheid van God in ons en door ons.

Na alle discussies en vieringen die we met elkaar hebben beleefd, en na de getuigenissen van verschillende zieken en hun verzorgers, eenzame mensen en jeugd in moeilijkheden, families die in de miserie zitten, oud-gevangenen, vreemdelingen....... hebben 86 bisschoppen ons gevraagd om ten dienste te staan van de broederlijkheid. Door ons ambt zijn we genodigd om de tekenen en de behoeften van onze broeders te ontdekken zodat we hun van dienst kunnen zijn.

DIACONIA 2013   Terug van Lourdes

Deze drie uitzonderlijke dagen die we in Lourdes beleefd hebben, hebben ons steeds met de neus op de vraag gedrukt:

- Wat zijn de wegen voor de toekomst?  Het eerste een goede ontvangst in de parochies; want dat is de eerste weg van de evangelisatie van de Kerk. In onze dagen zijn veel mensen vereenzaamd, verstoten door de maatschappij en groeien op in een sfeer van lijden. Door de opvang van armen, de zieken en hen die innerlijk lijden, helpen wij hen om zich te integreren, niet alleen in de Kerk, maar ook in het sociale leven.

 - Een andere belangrijke weg is om duidelijk een structuur aan te brengen in de verbanden tussen de dienst aan de zieken, de armen, en hen die innerlijk lijden.... in de wereld en in de kerk. Het is een uitnodiging om het samen leven tussen kerk en armen in de wereld te bezielen, Onze wereld wordt steeds meer en meer op de kop gezet door de scheuren in de familie en vriendschapsband. Deze scheuren versnipperen de band tussen mensen en veroorzaken veel lijden.  Er wordt dus door de bisschoppen een beroep op ons gedaan om “banden te weven” ten dienste van de broederlijkheid. Bij het lezen van het evangelie, in het volgen van Christus de Dienaar, hebben wij allen geleerd om te luisteren naar de stem van de armen van onze tijd. Laten we samen de durf hebben om onze kijk op de zwaksten te veranderen. Laten we onze blik die oordeelt en vernedert inwisselen voor een blik die bevrijdend is. Laten we samen de moed hebben om onze houdingen binnen de christelijke gemeenschap te veranderen zodat de armen er hun plaats kunnen innemen. Gedurende deze drie dagen hebben we de hele tijd als bisschoppen, priesters en diakens op de plaatsen gezeten van de leken, d.w.z. de zieken, de gehandicapten, de ouderen, de gezonden en de jeugd, ook gedurende de eucharistievieringen. Deze gezamenlijke aanwezigheid heeft de ogen en het hart geopend van veel lijdende mensen op “De tegenwoordigheid van God bij hen”. Wij hebben het “samen leven” beleefd door de tegenwoordigheid van de gewijde bedienaren dicht bij ons”, hebben ze me gezegd.

Laat ik er nog bij zeggen, door de ontvangst en de begeleiding dienen en verkondigen wij het woord van God. Wij geven een waar gezicht aan de liefde van de Kerk voor ieder menselijk wezen. Dit gezicht is niet zomaar een beeld, maar een inzet voor de liefde en de broederlijkheid.

Hoe kan ik de kerk van dienst zijn in haar dienst aan de wereld?

Laten we dan de broederlijkheid dienen door alles te doen wat Jezus ons vraagt.
 
                   Dany BILLE, permanent diaken
                   Dienaar van Jezus door Maria.